Seljuk Studies

Nawrūznāma. A literary treatise from the Seljuk period

Document Type : Research Articles

Authors

Samane Noroozi 1
Simone Cristoforetti 2

1 -

2 Assistant Professor, Department of Asian and North-African Studies Università Ca' Foscari Venezia.

Abstract
The article explores the historical, cultural, and literary significance of the Nawrūznāma, a didactic Persian text from the Seljuk period. The Nawrūznāma is a treatise that delves into the origins, traditions, and customs associated with Nawrūz, which is celebrated at the spring equinox. The text is divided into two main sections: the first part discusses the history and astronomical aspects of Nawrūz, including the Iranian solar calendar and its reforms, while the second part focuses on the courtly customs and gifts presented to the King of Kings during Nawrūz celebrations. The article provides a detailed analysis of the two surviving manuscript versions of the Nawrūznāma -the Berlin Manuscript and the London Manuscript- and an isolated fragment of it preserved in an Indian miscellaneous manuscript of Zoroastrian texts. It highlights the differences between these manuscripts, such as gaps in the text and variations in the organization of chapters, and discusses the challenges in reconstructing the original text. The article addresses the debate surrounding the authorship of the Nawrūznāma, which is traditionally attributed to the famous Persian poet and astronomer Omar Khayyam. However, the author raises doubt about this attribution, citing inconsistencies in the text and the lack of explicit references to Khayyam's known works. The article concludes by situating the Nawrūznāma within the broader context of Persian literature, particularly the genre of "nawrūziyya", which focuses on the celebration and customs of Nawrūz. The text is seen as a valuable historical document that reflects the cultural and literary milieu of the Seljuk period, blending Iranian traditions with Islamic influences. Overall the Nawrūznāma is presented as a significant work that not only preserves ancient Iranian customs but also serves as a bridge between pre-Islamic and Islamic Persian literary traditions.

Keywords

Nowruznameh
Nowruz
Khayyam
Berlin manuscript
London manuscript
Seljuk
Edition

  1. Principal editions of the Nawrūznāma

    1. Ḥakīm ‘Umar Khayyām, Nawrūznāma. Risāla’ī dar munshā’ wa tārīkh wa ādāb-i jashn-i nawrūz. Ed. by M. Mīnawī. Tehran: Kitābkhāna-yi Kāwa. (Reprinted: 1380. Tehran: Nashr- i Asāṭir).

    1961-1962. ‘Omar Chajjām, Traktaty (Arabic title: عمر خیام، رسائل). Moskva: Akad. nauk SSSR. Inst. narodov Azii. Pamjatniki literatury narodov Vostoka. Teksty; Malaja Ser. 3. Ed. and transl by Boris A. Rozenfel’d [Rosenfeld] and A.P. Juškevič.

    1. Kulliyāt-i āthār-i pārsī-yi Ḥakīm-i ‘Umar-i Khayyām. Ed. by M. Muḥammad ‘Abbāsī. Tehran: Bārānī.
    2. ‘Umar ibn-i Ibrāhīm-i Khayyām-i Nīshābūrī, Nawrūznāma. Ed. by ‘Alī Ḥaṣūrī. Tehran: Kitābkhāna-yi Ṭahūrī, Zabān wa farhang-i Īrān n. 86. (Revised and reprinted: 1357. Tehran: Kitābkhāna-yi Ṭahūrī).

    Without date. Rasā’il-i Khayyām. Ed. by M. Awistā. Tehran: Zawār.

     

    Primary sources

    ابو بکر مطهر بن محمد جمالی یزدی، فرخ‌نامه. ا. افشار. تهران، انتشارات فرهنگ ایران‌زمین ۱۱. ۱۳۴۶.

    ابو الریحان محمد بن احمد البیرونی الخوارزمی، کتاب الآثار الباقیة عن القرون الخالیة. چاپ انتقادی چ. ادورد ساخاو. لیپزیگ (F.A. Brockhaus - O. Harrassowitz) ,۱۹۲۳ میلادی.

    ابو الریحان محمد بن احمد البیرونی، کتاب التفهیم لاوائل صناعة التنجیم

    The Book of Instruction in the Elements of the Art of Astrology (Reproduced from Brit. Mus. MS. Or. 8349). London: Luzac & Co. 1934.

    ابوریحان بیرونی، آثار الباقیه. ترجمۀ اکبر داناسرشت. تهران، انتشارات امیرکبیر. ۱۳۶۳.

    فخرالدین اسعد گرگانی، ویس و رامین. م. روشن. تهران، صدای معاصر. ۱۳۸۱.

    حسن بن محمد بن حسن قمی، کتاب تاریخ قم (ترجمۀ فارسی). ج. طهرانی. تهران، انتشارات طوس. ۱۳۶۱.

    ارشاد الاریب الی معرفة الادیب

    Irshád al-Aríb ilá Ma'rifat al-Adíb shād (Dictionary of Learned Men of Yáqút), ed. D.S. Margoliouth, London: Luzac & Co., 1911, Vol. 5.

    J.W. Fück, Sechs Ergänzungen zu Sachaus Ausgabe von al-Bīrūnīs “Chronologie Orientalischer Völker”. In: Documenta Islamica Inedita (Ricardo Hartmann viro de studiis islamicis meritissimo sacrum). Berlin, 1952, pp. 69-98.

    ملا محمد قاسم مظفر گنابادی، تنبیهات المنجمین، تهران، چاپ سنگی ۱۲۸۴ هجری قمری.

    کتاب الجفر فی تبصرة

    [British Library Manuscripts Add. 7473]= Catalogue Cureton Ms. Arab. 426 

    الکتاب المسمی بالمحاسن والاضداد.

     Le livre des beautés et des antithèses, attribué à Abu-Othman Amr ibn Bahr al-Djahiz de Basra. G. Van Vloten (ed.), Leyde (E. J. Brill), 1898.

    کتاب الفهرست

    Muḥammad ibn Isḥāq al-Nadīm, Kitāb al-fihrist. Ed. by G. Flügel & J. Roediger. Vol. 12, I (Arabic text), Beyrut (Khayyāṭ), [1871] reprinted 1966.

    زکریاء بن محمد بن محمود القزوینی، عجائب المخلوقات و غرائب الموجودات، سوسة/تونس، دارالمعارف لالطباعة والنشر، بدون تاریخ.

    Voyages du Chevalier Chardin en Perse et autres lieux de l’Orient. New ed. by L. Langlès. Paris, 1811.

     

    Bibliographical references

    انگورانی ف. ، انگورانی ز. ۱۳۸۱. کتابشناسی عمر خیام. تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.

    بنی اقبال، نسیم. ۱۳۸۷. تصحیح پنج رسالۀ نوروزنامه. تز فارغ‌التحصیل نزد دانشکدۀ ادبیات وعلوم انسانی دانشگاه تهران.

    بهار م. ت. ۱۳۷۵. سبک‌شناسی. تهران، امیرکبیر.

    de Blois, F. (1994). Persian literature, Vol. 5, Part 2. Newcastle upon Tyne.

    Cristoforetti, S. (2003). Izdilāq: miti e problemi calendariali del fisco islamico. Venezia: Libreria Editrice Cafoscarina.

    فرزانه م. ۱۳۶۳. مؤلف نوروزنامه کیست؟ آینده ۱۰، ۱۰/۱۱، صص ۷۷۲/۷۷۴.

    [Revised and reprinted in 1366 with the abridged title Mu'allif-i Nawruz-nama. In: Farzāna, M. Din-i Khurram. Tehran: pp. 26-32]

    فولادوند م. محمد مهدی. سهم صادق هدایت در شناسانیدن خیام. فرهنگ ۱۲.

    Fuladvand, Muhammad Mahdi (2000). Sahm-i Sadiq Hedayat dar shinasanidan-i Khayyam. Farhang, 12 (2000): nrs. 29-32 (Commemoration of Khayyam).

    Gandjeï, T. (1966). The Nawrūz-nāma and a Turkish proverb. Der Islam, 42-2/3 (Sept.): pp. 235-237.

    Gabrieli, F. (1936). Il “Nawrūz-nāmeh” e ‘Omar Ḫayyām. Annali del Regio Istituto Superiore Orientale di Napoli, 8-3: pp. 83-86.

    Gharib, B. (2009). "Hafta", in Encyclopædia Iranica, Vol 11 Fasc. 5:  pp. 530-535.

    Hämeen-Anttila, J. (2013). “Al-Kisrawī and the Arabic Translations of the Khwadāynāmag”. In: ed. by S. Akar, J. Hämeen-Anttila & I. Nokso-Koivisto, Travelling Through Time. Essays in honour of Kaj Öhrnberg [Orientalia 114]. Helsinki: Finnish Oriental Society: pp. 65-92.

    Hämeen-Anttila, J. (2018). “Arabic translations of the Khwadāynāmag”, nel suo recente saggio dal titolo Khwadāynāmag. The Middle Persian Book of Kings, Leyden: Brill.

    Inostrancev, K.A. (1909). Sasanidskie étjudy. S. Peterburg: V. Kirschbaum.

    اقبال م. ۱۳۴۶. نوروزنامۀ خیام. در> مقالات منتخبه مجلۀ دانشگاه خاورشناسی. شمارۀ ۱. لاهور. صص ۱۴۰/۱۵۱

    (Reprinted in 1934 by Oriental College Magazine 11-1 November. Lahore - Pakistan: pp. 104-115.)

    Minorsky, V. (1936). ʻOmar Khaiyām. In: Encyclopédie de l’Islam, Vol. 3. Paris-Leiden: pp. 1053-1057.

    Nöldeke, Th. (1879). Geschichte der Perser und Araber zur Zeit der Sasaniden, aus der arabischen Chronik des Tabari übersetzt und mit ausführlichen Erläuterungen und Ergänzungen versehn, Leiden: E.J. Brill.

    Orsini, F. (2010). Barahmasas in Hindi and Urdu. In: F. Orsini (ed. by), Before the Divide. Hindi and Urdu Literary Culture. Hyderabad: Orient BlackSwan: pp. 142-177.

    Pagliaro, A. & Bausani, A. (1968). La letteratura persiana [ادبیات فارسی ]. Milano: Sansoni.

    Parchizadeh, R. (2010). The Myth of Xayyam. A monology in Persian Discourse. U.S.A. Without place: VDM Verlag Dr. Müller.

    Pomerantz, M.A. (2014). A Political Biography of al-Ṣāḥib Ismāʿīl b. ʿAbbād (d. 385/995). Journal of the American Oriental Society 134, no. 1 (January-March):  pp. 1-23.

    قنبری م. ر. ۱۳۸۴. خیامنامه. روزگار، فلسفه وشعرخیام. تهران، زوار.

    Raffaelli, E. (2000). Sīh-rōzag. In Encyclopædia Iranica, https://www.iranicaonline.org/articles/sih_rozag, pp. 691-692.

    Reisner, M. (2004). The life of the text and the fate of tradition. III: Interpretation of pre- Islamic calendar festivals in classical poetry of the 10th-12th centuries (by the example of Nawrūz). In Manuscripta Orientalia, 10-2 (June): pp. 34-42.

    Rieu, Ch. (18811/19662). Catalogue of the Persian Manuscripts in the British Museum., Vol 2. London: Longmans & Co., Asher & Co., Trübner (1st ed.)/ London: British Library (2nd ed.).

    Rosen, F. (19302). The Quatrains of ‘Omar Khayyām. London: Methuen & Co. Ltd.

    Rosenfeld, B.A. (2002). ʻUmar Khayyām. In: Encyclopédie de l’Islam2, Vol. 10. Leiden: pp. 896-900.

    شمیسا، س. ۱۳۷۵. زندانی نای. تهران، انتشارات سخن.

    Sharma, S. (2000). Persian Poetry at the Indian Frontier. Masʿūd Saʿd Salmān of Lahore. Dehli: Permanent Black.

    Shapur Shahbazi, A. (2002). Haft Sin. In: Encyclopaedia Iranica, Vol. 11. New York: pp. 524-526.

    Solṭānī Gordfarāmarzī, ʿA. (1987). Asb iii. In Islamic times. In: Encyclopaedia Iranica, Vol. 2. New York: pp. 731-736.

    طباطبائی، م. ۱۳۴۳. نوروز و نوروزنامه. یغما ۱۷ / ۲ صص ۷۴/۷۹.

    Tabataba'i, M. (1343). Nawruz wa Nawruz-nama. Yaghma, 17-2: pp. 74-79.

    طباطبائی، م. ۱۳۷۰. خیامی یا خیام. تهران ققنوس.

    Tabataba'i (1370). Khayyami ya Khayyam. Tehran: Quqnus.

    تفضلی، ا. ۱۳۸۹. تاریخ ادبیات در ایران پیش از اسلام. تهران سخن.

    Tafaḍḍulī, A. (1389). Tāʾrīkh-i adabiyāt dar Īrān pīsh az islām. Tehran: Sukhan.

    Tafażżolī, A. (1984). “Āīn-nāma”. In: Encyclopædia Iranica. Vol. 1, Fasc. 7, 1984: pp. 691-692.

    تقی‌زاده، ح.  گاهشماری در ایران قدیم.  تهران: چاپخانۀ مجلس ۱۳۱۶.

    Unvala [Unwala], M.R. (1900). Two Persian passages about the Kabiseh (Intercalation). In: J.J. Modi (ed.), K.R. Cama Memorial Volume. Bombay (Fort Printing Press): pp. 235-238.

    Unvala [Unwala], M.R. (1908). A Few Parsee Festivals (Jashans) according to an Old Parsee Manuscript. In: J.J. Modi (ed.), Spiegel Memorial Volume. Bombay (British India Press): pp. 201-210.

    Ch. Vaudeville Ch. (1986). Bārahmāsā in Indian Literatures, Dehli: Motilal Banarsidass.

    زرشناس، ز. و جعفری، م. ۱۳۹۱. نوروزیه و نوروزیه‌نویسی در عهد صفوی. جستارهای تاریخی. پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی ۳ / ۲ پاییز/زمستان. صص ۶۵/۸۸.

  • Receive Date 10 November 2024
  • Revise Date 05 February 2025
  • Accept Date 18 March 2025

Home

Guide for Authors

Submit Manuscript

Reviewers

Contact Us