Principal editions of the Nawrūznāma

1312. Ḥakīm ‘Umar Khayyām, Nawrūznāma. Risāla’ī dar munshā’ wa tārīkh wa ādāb-i jashn-i nawrūz. Ed. by M. Mīnawī. Tehran: Kitābkhāna-yi Kāwa. (Reprinted: 1380. Tehran: Nashr- i Asāṭir).

1961-1962. ‘Omar Chajjām, Traktaty (Arabic title: عمر خیام، رسائل). Moskva: Akad. nauk SSSR. Inst. narodov Azii. Pamjatniki literatury narodov Vostoka. Teksty; Malaja Ser. 3. Ed. and transl by Boris A. Rozenfel’d [Rosenfeld] and A.P. Juškevič.

1338. Kulliyāt-i āthār-i pārsī-yi Ḥakīm-i ‘Umar-i Khayyām. Ed. by M. Muḥammad ‘Abbāsī. Tehran: Bārānī.
1339. ‘Umar ibn-i Ibrāhīm-i Khayyām-i Nīshābūrī, Nawrūznāma. Ed. by ‘Alī Ḥaṣūrī. Tehran: Kitābkhāna-yi Ṭahūrī, Zabān wa farhang-i Īrān n. 86. (Revised and reprinted: 1357. Tehran: Kitābkhāna-yi Ṭahūrī).

Without date. Rasā’il-i Khayyām. Ed. by M. Awistā. Tehran: Zawār.

Primary sources

ابو بکر مطهر بن محمد جمالی یزدی، فرخ‌نامه. ا. افشار. تهران، انتشارات فرهنگ ایران‌زمین ۱۱. ۱۳۴۶.

ابو الریحان محمد بن احمد البیرونی الخوارزمی، کتاب الآثار الباقیة عن القرون الخالیة. چاپ انتقادی چ. ادورد ساخاو. لیپزیگ (F.A. Brockhaus - O. Harrassowitz) ,۱۹۲۳ میلادی.

ابو الریحان محمد بن احمد البیرونی، کتاب التفهیم لاوائل صناعة التنجیم

The Book of Instruction in the Elements of the Art of Astrology (Reproduced from Brit. Mus. MS. Or. 8349). London: Luzac & Co. 1934.

ابوریحان بیرونی، آثار الباقیه. ترجمۀ اکبر داناسرشت. تهران، انتشارات امیرکبیر. ۱۳۶۳.

فخرالدین اسعد گرگانی، ویس و رامین. م. روشن. تهران، صدای معاصر. ۱۳۸۱.

حسن بن محمد بن حسن قمی، کتاب تاریخ قم (ترجمۀ فارسی). ج. طهرانی. تهران، انتشارات طوس. ۱۳۶۱.

ارشاد الاریب الی معرفة الادیب

Irshád al-Aríb ilá Ma'rifat al-Adíb shād (Dictionary of Learned Men of Yáqút), ed. D.S. Margoliouth, London: Luzac & Co., 1911, Vol. 5.

J.W. Fück, Sechs Ergänzungen zu Sachaus Ausgabe von al-Bīrūnīs “Chronologie Orientalischer Völker”. In: Documenta Islamica Inedita (Ricardo Hartmann viro de studiis islamicis meritissimo sacrum). Berlin, 1952, pp. 69-98.

ملا محمد قاسم مظفر گنابادی، تنبیهات المنجمین، تهران، چاپ سنگی ۱۲۸۴ هجری قمری.

کتاب الجفر فی تبصرة

[British Library Manuscripts Add. 7473]= Catalogue Cureton Ms. Arab. 426 

الکتاب المسمی بالمحاسن والاضداد.

 Le livre des beautés et des antithèses, attribué à Abu-Othman Amr ibn Bahr al-Djahiz de Basra. G. Van Vloten (ed.), Leyde (E. J. Brill), 1898.

کتاب الفهرست

Muḥammad ibn Isḥāq al-Nadīm, Kitāb al-fihrist. Ed. by G. Flügel & J. Roediger. Vol. 12, I (Arabic text), Beyrut (Khayyāṭ), [1871] reprinted 1966.

زکریاء بن محمد بن محمود القزوینی، عجائب المخلوقات و غرائب الموجودات، سوسة/تونس، دارالمعارف لالطباعة والنشر، بدون تاریخ.

Voyages du Chevalier Chardin en Perse et autres lieux de l’Orient. New ed. by L. Langlès. Paris, 1811.

Bibliographical references

انگورانی ف. ، انگورانی ز. ۱۳۸۱. کتابشناسی عمر خیام. تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.

بنی اقبال، نسیم. ۱۳۸۷. تصحیح پنج رسالۀ نوروزنامه. تز فارغ‌التحصیل نزد دانشکدۀ ادبیات وعلوم انسانی دانشگاه تهران.

بهار م. ت. ۱۳۷۵. سبک‌شناسی. تهران، امیرکبیر.

de Blois, F. (1994). Persian literature, Vol. 5, Part 2. Newcastle upon Tyne.

Cristoforetti, S. (2003). Izdilāq: miti e problemi calendariali del fisco islamico. Venezia: Libreria Editrice Cafoscarina.

فرزانه م. ۱۳۶۳. مؤلف نوروزنامه کیست؟ آینده ۱۰، ۱۰/۱۱، صص ۷۷۲/۷۷۴.

[Revised and reprinted in 1366 with the abridged title Mu'allif-i Nawruz-nama. In: Farzāna, M. Din-i Khurram. Tehran: pp. 26-32]

فولادوند م. محمد مهدی. سهم صادق هدایت در شناسانیدن خیام. فرهنگ ۱۲.

Fuladvand, Muhammad Mahdi (2000). Sahm-i Sadiq Hedayat dar shinasanidan-i Khayyam. Farhang, 12 (2000): nrs. 29-32 (Commemoration of Khayyam).

Gandjeï, T. (1966). The Nawrūz-nāma and a Turkish proverb. Der Islam, 42-2/3 (Sept.): pp. 235-237.

Gabrieli, F. (1936). Il “Nawrūz-nāmeh” e ‘Omar Ḫayyām. Annali del Regio Istituto Superiore Orientale di Napoli, 8-3: pp. 83-86.

Gharib, B. (2009). "Hafta", in Encyclopædia Iranica, Vol 11 Fasc. 5:  pp. 530-535.

Hämeen-Anttila, J. (2013). “Al-Kisrawī and the Arabic Translations of the Khwadāynāmag”. In: ed. by S. Akar, J. Hämeen-Anttila & I. Nokso-Koivisto, Travelling Through Time. Essays in honour of Kaj Öhrnberg [Orientalia 114]. Helsinki: Finnish Oriental Society: pp. 65-92.

Hämeen-Anttila, J. (2018). “Arabic translations of the Khwadāynāmag”, nel suo recente saggio dal titolo Khwadāynāmag. The Middle Persian Book of Kings, Leyden: Brill.

Inostrancev, K.A. (1909). Sasanidskie étjudy. S. Peterburg: V. Kirschbaum.

اقبال م. ۱۳۴۶. نوروزنامۀ خیام. در> مقالات منتخبه مجلۀ دانشگاه خاورشناسی. شمارۀ ۱. لاهور. صص ۱۴۰/۱۵۱

(Reprinted in 1934 by Oriental College Magazine 11-1 November. Lahore - Pakistan: pp. 104-115.)

Minorsky, V. (1936). ʻOmar Khaiyām. In: Encyclopédie de l’Islam, Vol. 3. Paris-Leiden: pp. 1053-1057.

Nöldeke, Th. (1879). Geschichte der Perser und Araber zur Zeit der Sasaniden, aus der arabischen Chronik des Tabari übersetzt und mit ausführlichen Erläuterungen und Ergänzungen versehn, Leiden: E.J. Brill.

Orsini, F. (2010). Barahmasas in Hindi and Urdu. In: F. Orsini (ed. by), Before the Divide. Hindi and Urdu Literary Culture. Hyderabad: Orient BlackSwan: pp. 142-177.

Pagliaro, A. & Bausani, A. (1968). La letteratura persiana [ادبیات فارسی ]. Milano: Sansoni.

Parchizadeh, R. (2010). The Myth of Xayyam. A monology in Persian Discourse. U.S.A. Without place: VDM Verlag Dr. Müller.

Pomerantz, M.A. (2014). A Political Biography of al-Ṣāḥib Ismāʿīl b. ʿAbbād (d. 385/995). Journal of the American Oriental Society 134, no. 1 (January-March):  pp. 1-23.

قنبری م. ر. ۱۳۸۴. خیامنامه. روزگار، فلسفه وشعرخیام. تهران، زوار.

Raffaelli, E. (2000). Sīh-rōzag. In Encyclopædia Iranica, https://www.iranicaonline.org/articles/sih_rozag, pp. 691-692.

Reisner, M. (2004). The life of the text and the fate of tradition. III: Interpretation of pre- Islamic calendar festivals in classical poetry of the 10th-12th centuries (by the example of Nawrūz). In Manuscripta Orientalia, 10-2 (June): pp. 34-42.

Rieu, Ch. (18811/19662). Catalogue of the Persian Manuscripts in the British Museum., Vol 2. London: Longmans & Co., Asher & Co., Trübner (1st ed.)/ London: British Library (2nd ed.).

Rosen, F. (19302). The Quatrains of ‘Omar Khayyām. London: Methuen & Co. Ltd.

Rosenfeld, B.A. (2002). ʻUmar Khayyām. In: Encyclopédie de l’Islam2, Vol. 10. Leiden: pp. 896-900.

شمیسا، س. ۱۳۷۵. زندانی نای. تهران، انتشارات سخن.

Sharma, S. (2000). Persian Poetry at the Indian Frontier. Masʿūd Saʿd Salmān of Lahore. Dehli: Permanent Black.

Shapur Shahbazi, A. (2002). Haft Sin. In: Encyclopaedia Iranica, Vol. 11. New York: pp. 524-526.

Solṭānī Gordfarāmarzī, ʿA. (1987). Asb iii. In Islamic times. In: Encyclopaedia Iranica, Vol. 2. New York: pp. 731-736.

طباطبائی، م. ۱۳۴۳. نوروز و نوروزنامه. یغما ۱۷ / ۲ صص ۷۴/۷۹.

Tabataba'i, M. (1343). Nawruz wa Nawruz-nama. Yaghma, 17-2: pp. 74-79.

طباطبائی، م. ۱۳۷۰. خیامی یا خیام. تهران ققنوس.

Tabataba'i (1370). Khayyami ya Khayyam. Tehran: Quqnus.

تفضلی، ا. ۱۳۸۹. تاریخ ادبیات در ایران پیش از اسلام. تهران سخن.

Tafaḍḍulī, A. (1389). Tāʾrīkh-i adabiyāt dar Īrān pīsh az islām. Tehran: Sukhan.

Tafażżolī, A. (1984). “Āīn-nāma”. In: Encyclopædia Iranica. Vol. 1, Fasc. 7, 1984: pp. 691-692.

تقی‌زاده، ح.  گاهشماری در ایران قدیم.  تهران: چاپخانۀ مجلس ۱۳۱۶.

Unvala [Unwala], M.R. (1900). Two Persian passages about the Kabiseh (Intercalation). In: J.J. Modi (ed.), K.R. Cama Memorial Volume. Bombay (Fort Printing Press): pp. 235-238.

Unvala [Unwala], M.R. (1908). A Few Parsee Festivals (Jashans) according to an Old Parsee Manuscript. In: J.J. Modi (ed.), Spiegel Memorial Volume. Bombay (British India Press): pp. 201-210.

Ch. Vaudeville Ch. (1986). Bārahmāsā in Indian Literatures, Dehli: Motilal Banarsidass.

زرشناس، ز. و جعفری، م. ۱۳۹۱. نوروزیه و نوروزیه‌نویسی در عهد صفوی. جستارهای تاریخی. پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی ۳ / ۲ پاییز/زمستان. صص ۶۵/۸۸.